Dökme · Nisan 6, 2021

Hikaye

0
(0)

Aklımda bir kurgu var… Gerçi bu yıllar önce de vardı. İşin garibi henüz böyle bir kurguda kitaba rastlamadım. Korkunç bir üşengeçliğim var. Eskiden ne güzel sabah akşam yazardım… Ne olursa yazardım. İyi, kötü, berbat her türlü yazar onları mükemmelleştirmenin yolunu arardım. Şimdi belki yine de mükemmel olmayacak fakat benim bir amacım yok. Konuyu biliyorum ve beğeniyorum. Belki egoistçe gelebilir ama her insan biraz egoisttir zaten. Benim hoşuma gidiyor kurgum ve birileri beğense de beğenmese de bu benim umurumda değil.

Bir hikaye vardır. Tam detaylarıyla bilmiyorum ama şöyle bir şeydi. Bir ressam tablosunu insanların yoğunlukta olduğu bir yere koyar ve yanına not düşer. Hatalı, kusurlu, beğenmediğiniz yerlere bu kağıtları yapıştırın diye. İnsanlar gelip geçerken bir, iki kağıt yapıştırmaya başlarlar. Aradan biraz zaman geçince ressam tablosunun başına geçer ve tablo kağıtlardan görünmüyordur. Bütün kağıtları atar ve resmi başka işlek bir yere koyar. Bu sefer de başka bir not düşer. Beğendiğiniz, kusursuz ve harika bulduğunuz yerleri işaretleyin diye. Aradan zaman geçer ve tablosuna baktığında yine kağıtlardan görünmediğini görür.

Siz bu hikayeden ne çıkartırsınız bilmem ama verilen eserlerin çoğunda bu mevzu vardır. Milyonlarca insan var ve birisine kusurları sorarsanız kusur bulmak için elinden geleni yapacaktır. Mutlaka da kusurları vardır ama mutlaka olandan daha fazla kusur bulacaktır. Bu hiçbir zaman değişmeyecek bir şey gibi geliyor bana.

Velhasıl, kafamdaki şeyi beğeniyorum. Muhtemelen bir sürü kişi beğenmeyecek ve bir sürü kişi de beğenecek. Pozitifler, negatifler birbirini sıfırlayacak ve sonuçta sıfır noktasında ben kalacağım ve hepsini yutacağım. Umarım bir gün bir yazar böyle bir şey veya benzerini yazar da ben de “Aaa, iyi ki yazmamışım. Boşuna uğraşacaktım. Adam/kadın yazmış.” derim.

İçimi döktüm. Rahatladım mı? Hayır. Hangi insan içini dökünce rahatlar ki zaten? Öyle sanır, öyle varsayar ama aslında rahatlamadığının da farkındadır. Ne zaman umursamamayı öğrenir o zaman da bir anlamı kalmaz. Nasılsa bir haftaya kalmaz unuturum. Bir başka gün hatırlayana dek. Hatırlayınca yine unutana dek kafamda taşırım. Sonra yine unuturum ve sonra yeniden hatırlarım. Ölene dek…

Bu dökmeye puan verin!

Puan vermek için yıldıza tıklayın.

Ortalama puan: 0 / 5. Toplam puan: 0

Henüz puanlanmamış! İlk puanı siz verin.

Bu dökmeyi paylaşın