Dökme · Nisan 6, 2021

Özledim

0
(0)

Eski arkadaşlarımı çok özledim. Çoğuyla bağlarımız kopalı neredeyse 2 yıl oluyor. Muhtemelen birbirleriyle hala iyilerdir ama. Kendimi bildim bileli geride bırakılan hep ben oluyorum. Bu artık benim sosyal beceriksizliğim mi yoksa beni önemsemedikleri için mi diye düşündüğümde aklıma gerçekten değersiz olduğumdan başka bir cevap gelmiyor.

Kendi seçimim olan yalnızlık hep en değer verdiğim şeylerden biri olmuştur. Kendimi dinler, kendimle konuşur pek çok sorunumu da böyle çözerim. Sessizce, rahatsızlık vermeden, öz irademle.

İtildiğim yalnızlıksa çok farklı. Kocaman bir boşlukta anlatabileceğim bir şey ve bir kimse olmadan süzülüyorum. O kadar fazla terk edildim ki, bu başıma gelmeden önce ipleri ben koparıyorum artık. Bugün varım yarın yokum. Sahip olamadıklarımdansa nefret ediyorum çünkü çaresizce ihtiyacım var.

Sahip olamadığım her şey ve herkes bir noktada öyle bir takıntıya dönüşecek ki, gitmesinden korktuğum birisi günde yüz kere beni bırakmayacağını kulağıma fısıldasa da ona inanmayacağım.

Bu dökmeye puan verin!

Puan vermek için yıldıza tıklayın.

Ortalama puan: 0 / 5. Toplam puan: 0

Henüz puanlanmamış! İlk puanı siz verin.

Bu dökmeyi paylaşın