Dökme · Eylül 11, 2021

Şu satırları okuduğunu farzedelim.

2
(1)

Selam.
Yıllar yıllar evvel kesişmişti yollarımız. Çocukluk bu ya inişli çıkışlı aşk hayatı sandığımız saçma sapan ilişkiler yumağımızı birbirimize çözdürürdük. Mesela seni hiç tanımadığım bi andaki hatıraların hala canlı, o dershanedeki hoşlandığın kıza aldığın kolyeyi nasıl hocana hediye edip yıllar sonra nasıl tekrar asıl sahibine ulaştırdığını hala hatırlıyorum. Sana dair çoğu detay aklımda o uzun yurtdışı seferlerindeki mektuplaşmalarımızı, sponsor kağıtlarımızı, geminin seyrini takip ettiğim siteyi de unutmadım. Yürürken beraber dinlediğimiz şarkılarıda hatırlıyorum. Yanımdalığını her hissettiğimde içim hala sıcacık olur. İnsanın dilinden, anlamak ruhunu sarmak tam senin yaptığındı, sana en çok yakışandı. Sevgili olmaksa verebileceğimiz en toksik karardı. Sana iyi geldim mi bilmiyorum ama sevgilim olman bana hiç iyi gelmedi. Ben hep söyledim en iyi arkadaşımı, dostumu bi sevgiliye değişmezdim değişmek istemedim de. En nihayetinde ilk pes eden de ben oldum. Seni terk ettiğim için hiç pişman olmadım. Ama en yakın arkadaşımdan mahrum bıraktığın için sana hep çok kızdım çok öfkelendim. Yıllar geçti, nişanlandığını gördüm mutlu oldum tebrik ettim yine hiçbişey olmamış gibi sıcacık konuştuk ama kendimi konumlandıracak bi yer bulamadım hayatında. Dostun eskisi olurdum ama o dosta sevgili nazarıyla bakınca eskitemedik dostluğumuzu. Şimdiyse biliyorum ki ayrıldın nişanlından, keşke ilk teselli eden ben olsaydım yine yer bulamadım hayatında, ve korktum biliyor musun ben seni bi daha öylece bırakamam. Seni çok özledim en iyi arkadaşım, bunu bilmeni çok isterdim.

Bu dökmeye puan verin!

Puan vermek için yıldıza tıklayın.

Ortalama puan: 2 / 5. Toplam puan: 1

Henüz puanlanmamış! İlk puanı siz verin.

Bu dökmeyi paylaşın